Ο βυζαντινός ναός της Αγίας Θέκλας βρίσκεται στον οικισμό Αγία Θέκλα, λίγο έξω από το Αυλωνάρι. Είναι κοντά στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί προς την Κύμη. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της υστεροβυζαντινής περιόδου στην Κεντρική Εύβοια.
Ο ναός είναι χτισμένος σε ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον γεμάτο ελιές και κυπαρίσσια. Αυτό του προσδίδει μια αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας. Είναι χαρακτηριστικό δείγμα της ευβοϊκής αρχιτεκτονικής, καθώς έχει σταυρεπίστεγη κάτοψη. Η σταυροειδής αυτή μορφή ήταν κοινή στη βυζαντινή ναοδομία.
Η ανέγερση του ναού χρονολογείται στα τέλη του 13ου ή στις αρχές του 14ου αιώνα. Ωστόσο, ορισμένα αρχιτεκτονικά στοιχεία δείχνουν πως πιθανόν είχε αρχικά κτιστεί στα τέλη της πρώτης χιλιετίας. Πιθανόν η μορφή του να ήταν διαφορετική τότε και στη συνέχεια μετασκευάστηκε.
Ο ναός φημίζεται για τις σημαντικές τοιχογραφίες του. Πολλές απ’ αυτές αποτυπώνουν την τεχνοτροπία της εποχής των Παλαιολόγων. Ξεχωρίζει η εντυπωσιακή τοιχογραφία του Παντοκράτορα στην αψίδα του ιερού.
Μπροστά από το τέμπλο υπάρχουν δύο μεγάλες μορφές, του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Βασιλείου. Αυτές οι εικόνες αναδεικνύουν το πνευματικό κύρος του ναού. Η Αγία Τράπεζα είναι κατασκευασμένη από μαρμάρινη πλάκα, που πιθανολογείται ότι προέρχεται από αρχαίο κτίσμα. Αυτό προσδίδει ιδιαίτερη ιστορική αξία στον χώρο.
Η εκκλησία γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο εορτασμός σχετιζόταν με το περίφημο παζάρι της περιοχής, που καθιερώθηκε κατά την Τουρκοκρατία. Από το 1870, το παζάρι αυτό μεταφέρθηκε στο Αυλωνάρι και συνεχίζει να αποτελεί σημαντική τοπική εκδήλωση.
Η Αγία Θέκλα βρίσκεται στις ανατολικές απολήξεις του Μαυροβουνίου, σε πεδινή περιοχή. Έχει μέσο υψόμετρο περίπου 80 μέτρα. Απέχει 70 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα, την πρωτεύουσα της Εύβοιας. Το περιβάλλον γύρω από τον ναό διατηρεί την αυθεντικότητά του. Οι ελαιώνες και τα κυπαρίσσια δημιουργούν μια αίσθηση αιώνιας φυσικής ομορφιάς.
Σήμερα, ο ναός αποτελεί σημαντικό προορισμό για τους επισκέπτες. Ιστορικοί, περιηγητές και θρησκευόμενοι τον επισκέπτονται για να θαυμάσουν την αρχιτεκτονική και τις τοιχογραφίες του. Παράλληλα, συνεχίζει να λειτουργεί ως χώρος λατρείας. Με αυτόν τον τρόπο, κρατά ζωντανές τις παραδόσεις και τη θρησκευτική ζωή της περιοχής.
Αφήστε μια απάντηση