Περιγραφή προϊόντος

Στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής και ακριβώς πάνω από το εμπορικό λιμάνι της Χαλκίδας σώζεται μέρος του βιομηχανικού κτιρίου του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας (Α.Σ.Α.Χ.) ο οποίος στεγαζόταν στον παλιό Αλευρόμυλο Δήμητρα της Χαλκίδας.

Μετά την αγορά των ιδιοκτησιών Αρίφαγα και Ισμαήλ Ε Ίριποσλού που καταγράφονται στο σχέδιο πόλεως του 1840 στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής στη Χαλκίδα και την κατεδάφιση των αντίστοιχων παλαιών κτιρίων, κατασκευάστηκε το εργοστάσιο αλευροποιίας Δήμητρα.

Ο αλευρόμυλος «Η Δήμητρα» ιδρύθηκε το 1909 με την επωνυμία Αφοί Ζάχου – Ι.Ν. Καλλιμάνης και Σία. Αργότερα, η εταιρία, με νέους μετόχους μετονομάστηκε σε «Ανώνυμος Εταιρία Αλευροποιϊας», ενώ την ίδια χρονιά, αρχίζει η κατασκευή των στρατώνων στη Σχολή Πεζικού και το έργο αποπερατώνεται το 1911.

Ο αλευρόμυλος «Δήμητρα», ήταν πετρόχτιστος στα πρότυπα των βιομηχανικών εγκαταστάσεων της εποχής και αποτελείτο από την διώροφη πτέρυγα κατά τον άξονα βορράς-νότος και την τετραώροφη πτέρυγα κατά τον άξονα ανατολή-δύση, ενώ είχε αρκετές κατασκευαστικές ομοιότητες με το εργοστάσιο «Αρέθουσα» στον Άγιο Στέφανο.Το εργοστάσιο αλευροποιίας “Δήμητρα” λειτούργησε μέχρι το 1930.

Όλο το οικόπεδο µαζί µε τις κτιριακές εγκαταστάσεις του εγκαταλελειμμένου πια εργοστασιού του ΑΣΑΧ, περιήλθαν στην ιδιοκτησία του Δήµου Χαλκιδέων την 19 Απριλίου 2004 αντί του ποσού του 1.670.000 €.

Στη συνέχεια ο Δήµος Χαλκιδέων προέβει στην κατεδάφιση των νεωτέρων κτισµάτων που ήταν κατασκευασµένα από οπλισµένο σκυρόδεµα καθώς και των εξωτερικών δεξαµενών, διατηρώντας όµως την παλαιότερη λιθόκτιστη πτέρυγα (τμήμα του Αλευρόμυλου).

Τον Μάρτιο του 2009 ο Δήμος Χαλκιδέων αναθέτει το έργο για αποκατάσταση και ανάδειξη του παλαιού αλευρόμυλου «Δήμητρα» στο πρώην οικόπεδο του ΑΣΑΧ και τη μετατροπή του σε «Μουσείο Δημήτρη Μυταρά».

Ο αλευρόμυλος Δήμητρα βρίσκεται στη συνοικία του Κάστρου της Χαλκίδας και γειτνιάζει με το υπό ανακαίνιση κτίριο του Βαϊλου, το ναό της Αγίας Παρασκευής και το Τζαμί του Εμίρ Ζαδέ συνθέτοντας μία ιστορική διαδρομή στην παλιά Χαλκίδα.

Το Φεβρουάριου του 2015 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες και τώρα απομένει η δημιουργία του Μουσείου που θα φιλοξενήσει την έκθεση πινάκων και κοχυλιών του Δημήτρη Μυταρά.

Ο ζωγράφος και ακαδημαϊκός Δημήτρης Μυταράς ήταν ανέκαθεν λάτρης της ομορφιάς του θαλάσσιου βυθού. Την ύμνησε στους πίνακές του, στα ποιήματα που έγραψε αλλά και συλλέγοντας για πολλά χρόνια κοχύλια.

Η συλλογή του περιλαμβάνει πολλές χιλιάδες κοχύλια, όλα σχεδόν τα είδη που βρίσκονται στις ελληνικές θάλασσες και τεράστιο αριθμό ειδών από άλλες περιοχές του πλανήτη. Μαζί με τον Κάρολο Βράτιτς-κορυφαίο στην υποβρύχια έρευνα και την υδροβιολογία- εξέδωσαν το 1997 το βιβλίο “Σαράντα ελληνικά κοχύλια”.

Μέρος της συλλογής του ο Δημήτρης Μυταράς το έχει δωρίσει στο Δήμο Χαλκιδέων προκειμένου να φιλοξενηθεί στο νέο μουσείο. Το νέο πολιτιστικό κέντρο, με ωφέλιμο χώρο 1.000 τ.μ. περίπου ολοκληρώθηκε το Φεβρουάριο του 2014 και αποτελεί το τέταρτο Δημοτικό κτίριο στο παραλιακό μέτωπο της πόλης.

Το διατηρούµενο κτίριο κατασκευάστηκε από λιθοδοµή σε δύο φάσεις. Η πρώτη αφορά στο βορειοανατολικό τµήµα του κτιρίου και η δεύτερη στο νοτιοδυτικό τµήµα του.

Από παλαιές φωτογραφίες του κτιρίου, φαίνεται ότι οι όψεις του κτιρίου που αφορούν στην πρώτη κατασκευαστική φάση, ήταν επιχρισµένες, ενώ της δεύτερης φάσης ήταν ανεπίχριστες µε εµφανείς οριζόντιες κορνίζες συµπαγών οπτοπλίνθων µεταξύ των ορόφων καθώς και γύρω από τα ανοίγµατα.

Οι δύο αναφερόµενες πτέρυγες καλύπτονται από ξύλινη στέγη. Το δάπεδο του ορόφου της νότιας πτέρυγας είναι από οπλισµένο σκυρόδεµα.

Το κτίριο του ΑΣΑΧ είναι ένα πετρόχτιστο κτίριο με πάχος τοίχου 0,80 εκατοστά.

Το ισόγειο είναι χωρισμένο σε δύο τμήματα, ενώ ο όροφος σε τρία τμήματα με ενδιάμεσα μεσοχωρίσματα σε καθένα από αυτά και αποτελείται από δύο ορόφους.

Ο ισόγειος χώρος με εμβαδόν 320,00 τ.μ. και ακολουθεί ο όροφος με το ίδιο εμβαδόν.

Η κάτοψη είναι περίπου ορθογωνική με ορισμένες εσοχές και εξοχές, χωρίς να παρατηρούναι μεγάλες διαφορές από όροφο σε όροφο.